en mavi deniz'e

karar almadan çıktık yola bu sefer
hani korna çalar balkona koşarsın odur gelen arkadada onu bekleyenler
çantanı bi kanepe üstünden hırhanı bi askıdan kurtarır
ayakkabı bağcıklarını sürükleyerek üçer beşer
buluzunun kollarını geçirirken inersin ya merdivenleri o cinsten
nereye gidiyoruzki bilmeden....
ama iyidir biliyoruz perdeleri kapalı tozlu paslı evden
hem baharda gösterdi yüzünü dönmüşken
güneş altında bi ağrılarımızı azaltır sırtımızı ısıtır
takvimi belli hesabı önceden kesilmiş bi gelecek yaratırız kim bilir...
şimdi yorgunluklarım kırgınlıklarım yeniden bitti noktalarım başladı uzadıkça uzayan noktalar.......
en güzeli bu bahar hangi harfle başlıycak o nu almaya gidelim çıkmışken yola
en afillisinden alalım bitsin artık şu noktalar....

...

çürüdü omuzlarım al yükümü sırtımdan
bi ağaç gölgesi solumam gerek
paçalarımı bile sıvamadan bi dere boyu yürümem gerek...

nefesim...durağım...hamalım

dar zamanlarda yaşarolmuşuz herşeyi...
ölüm...darzamanlarda gelir
hayat...darzamanlarda geçer olmuş
aşk bile darazamanlara sığdırılmış valize giyisi basar gibi
tamam herşey koşaradım ayaküstüde...PEKİ nereye!

uyku...

en kalın duvardan bile geçer...

dün birine yazmıştım...nasılım

dip,,,
dibe vurunca
çarpma şiddetiyle geri yükselmeli ya insan...
benim dibim tutmuş
fazla ateşe maruz bırakılan çorba içindeki 'mercimek tanesi' gibiyim

merhaba:)

uzun zaman evvel...

mutfak dolabımın üstüne fırlatıp unutmuşumda

çok canım çekince bulmuş gibiyim seni...